
1 kwietnia 2016
Nasze życie wędrówką w kierunku Emaus
W poniedziałek Wielkanocny, w padającym deszczu, liczni wierni, pielgrzymi i franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej udali się autobusami z Jerozolimy i Betlejem do Emaus al-Qubeibeh, franciszkańskiego sanktuarium upamiętniającego spotkanie Zmartwychwstałego z dwoma uczniami.
Kościół wypełniony był po brzegi. Kustosz Ziemi Świętej o. Pierbattista Pizzaballa dokonał uroczystego ingresu do bazyliki przy dźwiękach instrumentów grupy skautów, a cała liturgia została ubogacona śpiewem chóru „Magnificat”.
Ojciec Salem Younis, przełożony sanktuarium przywitał wszystkich przybyłych na uroczystość. Następnie przedstawił wyjątkowy charakter klasztoru w Emaus, który położony jest w miejscowości, praktycznie, w całości muzułmańskiej. Jest też miejscem, gdzie trudno dotrzeć w ciągu roku ze względu na liczne kontrole i potrzebę specjalnych pozwoleń ze strony wojska izraelskiego. Pomimo jednak trudności, o. Salem Younis podkreślił fakt dobrej współpracy i zrozumienia z miejscową społecznością, o czym świadczyła m.in. obecność na Mszy świętej władz lokalnych. O. Salem nie krył entuzjazmu i wzruszenia z tego powodu. Taka liczba wiernych przybywa do sanktuarium tylko dwa razy w roku, we wrześniu – święto Symeona i Kleofasa oraz w Poniedziałek Wielkanocny.
Na początku XX wieku, franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej wybudowali sanktuarium ukazania się Chrystusa zmartwychwstałego swoim dwóm uczniom. Kościół został wybudowany na ruinach świątyni z czasów krzyżowców, który z kolei powstał na miejscu gdzie stał dom Kleofasa, jednego z uczniów, o którym mówi Ewangelia.
Homilię wygłosił o. Feras Hejazin, proboszcz z Jerozolimy. Podkreślił znaczący fakt, że w tutejszym sanktuarium była sprawowana pierwsza Eucharystia po zmartwychwstaniu. Symeon i Kleofas przepełnieni smutkiem z powodu śmierci Jezusa, nie rozpoznali swojego Mistrza, kiedy On z nimi wędrował do Emaus. Kaznodzieja zachęcił wszystkich zgromadzonych, aby każdy z nich odnalazł swoje Emaus i w wydarzeniach każdego dnia rozpoznawał Chrystusa, który poprzez różne znaki staje się obecny w naszym życiu. Niech to służy odnowie naszej wiary.
Na zakończenie Mszy świętej wszyscy wierni otrzymali z rąk Ojca Kustosza chleb, który był przyniesiony jako dar ołtarza w czasie ofiarowania.
Po południu wierni wzięli udział w uroczystych nieszporach zakończonych błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.
Ta uroczystość w sanktuarium w Emaus al-Qubeibeh kończy okres celebracji męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa, które miały miejsce przez ostatnie pięć dni.
Od redakcji
Nikodem M. Gdyk
La Verna
Stanisław Mazgaj
Stygmaty świętego Franciszka
Wacław Michalczyk
Herod i jego synowie
Piotr Blajer
Atak Hamasu na Izrael
Dariusz Sambora
Wojna w Strefie Gazy
Dariusz Sambora
Święte „Pokrewieństwo”
Celestyn Paczkowski
Stygmaty św. Franciszka
Książka o. Zdzisława Kijasa
Kościół wszystkich narodów
Jerzy Kraj
Projekt wystroju kaplicy św. Józefa
Joanna Szymańska
Kolory „Piątej Ewangelii”
Obrazy z naszej kolekcji
EGERIA Plus
„Golgota” Jana Styki
Piotr Blajer
PANORAMA
Biskup na Cyprze
„Jerida” - emigracja z Izraela
Wojna na Ukrainie a Bliski Wschód


