Uroczystość Objawienia Pańskiego

Radość z narodzenia Pańskiego jeszcze raz wybrzmiała w Betlejem w dniach 5 i 6 stycznia, kiedy Kościół katolicki celebrował Objawienie Pańskie.

W tych dniach, jak każdego roku, franciszkanie, na wzór Mędrców ze Wschodu, udali się do Betlejem. Ta uroczystość, która z wielką estymą jest celebrowana w liturgii przez lokalny Kościół oznacza objawienie się Dzieciątka Jezus Mędrcom, którzy oddając Mu pokłon złożyli swoje dary: złoto, kadzidło i mirrę.

Przy prawosławnym klasztorze Mar-Elias izraelska policja konna przyjęła kordon samochodów z Kustoszem na czele, aby eskortować ich do muru dzielącego Izrael z Autonomią Palestyńską. Od granicy już palestyńskie służby bezpieczeństwa prowadziły franciszkanów aż do „Placu Żłóbka”, gdzie najwyższe władze lokalne powitały zacnych gości. Po tej oficjalnej części odbył się ingres Kustosza do bazyliki Narodzenia, a następnie do kościoła św. Katarzyny, gdzie odmówiono Nieszpory z wigilii Objawienia.

W dzień Objawienia Pańskiego była sprawowana Eucharystia pod przewodnictwem Ojca Kustosza w asyście licznych kapłanów oraz miejscowych wiernych.

„Dzisiaj nam jest łatwiej – mówił jeden z lokalnych parafian – nie przybyliśmy tutaj w noc Bożego Narodzenia ponieważ było wielu pielgrzymów, ale teraz jesteśmy szczęśliwi że tutaj jesteśmy. Przyszliśmy do tego miejsca, aby modlić się o pokój, aby Dzieciątko Jezus obdarowało nas swoim Pokojem”.

Pielgrzym z Italii wyznał: „Nie jesteśmy tutaj pierwszy raz. Przyjeżdżamy każdego roku i od wielu lat. Dla nas to już tradycja”.

Według wskazań „status quo” czterech tzw. łacińskich konsulów uczestniczyło we Mszy świętej: z Francji, Włoch, Hiszpanii i Belgii.

Po homilii diakon, według starożytnego zwyczaju, oznajmił daty ruchomych świąt w ciągu roku: Środa Popielcowa, Wielkanoc, Wniebowzięcie, Zesłanie Ducha Świętego oraz pierwsza niedziela Adwentu.

W godzinach popołudniowych franciszkanie wraz z wiernymi odśpiewali drugie Nieszpory z uroczystości Objawienia, w czasie których trzech kapłanów procesjonalnie przyniosło do ołtarza złoto (kwiat podarowany przez papieża Pawła VI), kadzidło i mirrę. Na zakończenie liturgii uczestnicy udali się do Groty Narodzenia, aby tam adorować Dzieciątko. Podczas gdy diakon śpiewał Ewangelię, Kustosz przy żłobie złożył dary Mędrców.

Całość dopełniła procesja przed kościołem św. Katarzyny. Uczestnicy trzykrotnie okrążali wirydarz św. Hieronima wśród uroczystych śpiewów chóru „Schola Cantorum” z Jerozolimy. Kustosz niósł figurkę Dzieciątka, a dwóch kapłanów rozdawało wiernym kadzidło i mirrę.

W tym dniu nie tylko katolicy nawiedzali Grotę, ale także prawosławni, dla których jest to wigilia Bożego Narodzenia.