Kwartalnik

Ziemia Święta 3 (51) 2007

Św. Łukasz - autor trzeciej Ewangelii i Dziejów Apostolskich - w odróżnieniu od pozostałych ewangelistów, był poganinem, a nie Żydem. Z zawodu lekarzem, człowiekiem wykształconym i bardzo dobrze obeznanym z ówczesną literaturą.

Około roku 50 spotkał św. Pawła, do którego przyłączył się jako uczeń i towarzysz jego apostolskich podróży. Będąc blisko Apostoła Narodów, lepiej poznał osobę Jezusa oraz Jego naukę i działalność, a także sytuację młodego Kościoła. Później, osobiste doświadczenia przeleje na papier - ten tekst będzie treścią Ewangelii i Dziejów Apostolskich.

Trzeci Ewangelista, ubogacił swoje dzieło relacjami, które dwaj poprzedni pominęli. Jako jedyny pisze o Zwiastowaniu Maryi, Nawiedzeniu św. Elżbiety, narodzeniu Jana Chrzciciela oraz opisuje dzieciństwo Jezusa. Ponadto tylko św. Łukasz relacjonuje pierwsze wystąpienie Jezusa w synagodze w Nazarecie i wskrzeszenie młodzieńca z Naim. On także przekazał przepiękne przypowieści o synu marnotrawnym i miłosiernym samarytaninie. Łukasz zaświadcza o nawróceniu się celnika Zacheusza.