Kwartalnik

Ziemia Święta 4 (52) 2007

Ten numer kwartalnika przybliża osobę i dzieło św. Jana, który urodził się w Betsaidzie nad Jeziorem Galilejskim. Był bratem św. Jakuba zwanego "starszym". Podobnie jak jego brat i ojciec trudnił się rybołówstwem. Był jednym z najbliższych uczniów Nauczyciela z Nazaretu i naocznym świadkiem wskrzeszenia córki Jaira, przemienienia na Górze Tabor i konania w Ogrójcu; jako jedyny z grona dwunastu stał pod krzyżem, z którego Jezus powierzył mu misję opiekowania się Jego Matką; pierwszym mężczyzną, który znalazł się przy pustym grobie Jezusa, a po Jego zmartwychwstaniu przybywa razem ze św. Piotrem do grobu, gdzie ujrzał i uwierzył (J 20,8), że Chrystus rzeczywiście żyje. Na kartach czwartej Ewangelii jest często nazywany uczniem umiłowanym lub tym, którego Jezus miłował. Po Wniebowstąpieniu Chrystusa był z Piotrem podczas cudownego uzdrowienia paralityka przy Złotej Bramie. Przebywał przez wiele lat w Jerozolimie, potem najprawdopodobniej w Samarii, następnie w Efezie. Wielki jest wkład Czwartego Ewangelisty do kanonu Nowego Testamentu, gdyż oprócz Ewangelii pozostawił trzy listy i Apokalipsę.